Mimar Sinan Üniversitesi Türk dili ve edebiyatı bölümü

    Dershanelerde öğretmen olarak çalışabilirsiniz. Formasyonunuz varsa ki artık 2. sınıftan itibaren verilmeye başlanıyor Fen-Edebiyat öğrencilerine de, ben o fırsatı kaçırdım erken doğarak :) milli eğitimde de çalışabilirsiniz. Onun dışında akademisyen olmak için araştırma görevlisi olabilirsiniz. Ama ülke şartları düşünülünce hiçbir şey olamama ihtimaliniz çok yüksek.
    Dershanede çalışmaya başlarsanız ve önceden deneyiminiz yoksa size stajyer muamelesi yapıp para bile vermeyebilirler. Onun dışında biraz sabredip ilerlerseniz iyi para olduğu söyleniyor dershanelerde ama zamanınızın tümünü oraya harcıyorsunuz. Öğretmen maaşları ise 1.500 liraya bulabiliyormuş ek derslerle birlikte.
    Önce Arap harfli metinler okumayı öğrendik, sonra Türk dilinde kullanılan tüm alfabeleri okumayı ve yazmayı öğrendik, romanlar, şiirler tahlil ettik, edebiyat tarihindeki gelişmelerden bahsettik... Belki şu anda sorsanız hiçbirini doğru düzgün anlatamam size. Bu demek değildir ki hocalarımız çok kötüydü ders anlatma konusunda; aksine sırf derslerle insanı boğmuyorlardı, herşeyin ders ya da not olmadığını, hayata dair öğrenmemiz gereken sevmek gibi, dürüst olmak gibi en önemlisi de duyarlı olmak gibi eylemlerin olduğunu üstüne basa basa söylüyorlardı. Dersleri geçme notuna gelince 50 aldınmı geçiyorduk; ama not ortalamasını tutturamazsanız ki bu da bizim okulda 2.50'dir, tekrardan bazı dersleri alıp yükseltmek zorunda kalabilirsiniz.

    Okulumuzda yaz okulu yok, üstelik büt'te yok. Yani yoktu; bu sene ya da daha sonra değişirse bilemem. Bir de ingilizce hazırlık yok, yabancı dil pek önemsenmiyor. Ama lisede hazırlık okumuş biri olarak dilin okullarımızda çok iyi öğretilmediği gerçeğini de dile getirmek zorundayım. O yüzden bu pek de önemli değil; yaz aylarınızda yurtdışına gitme gibi seçenekler var önünüzde, bence bu deneyimler gramer eğitimlerinden daha çok işinize yarayacaktır.
    Genellikle seçmeli derslerin sunumu olurdu. Ama zorunlu derslerde de hocalarımız bol miktarda makalelerle bizi desteklerdi. Onları okumak zaman alırdı tabii okumaya da bilirsiniz ama o zaman lise eğitiminden pek farkı olmazdı açıkçası. Ben derslerime ağırlık vermeyi seçtim, o yüzden de pek ilgilenmedim çalışmakla. Ama çalışan arkadaşlarım vardı eminim hala okulu bitirmekle uğraşıyorlardır. :)
    Hazırlığı yoktu okulumuzun. Sadece ders olarak gösteriyorlar yabancı dili da çok basit şekilde. Sene başında muafiyet sınavı yapıyorlar, benim girdiğim bayağı zordu, ama 3 dönemden muaf olmuştum.
    Çok parlak olduğu söylenemez. Avrupai gençlik çoğaldıkça da pek ilerlenebileceğini sanmıyorum edebiyat alanında ama yine de akademisyenlerimiz çok kaliteli. Yine de bir umudumuz var yani.
    Ben pek de isteyerek girmedim bu bölüme, derdim sadece üniversiteyi kazanmaktı. Ama çok da iyi bir şekilde okuyup bitirdim. Pişman da değilim; çünkü artık yeni bir gözle bakıyorum hayata. Üniversitenin insana en başta bunu katması gerektiğini düşünüyorum zaten. Şu anda iş arıyorum, öğretmenlik yapmayı bir müddet düşünmüyorum. Biliyorum günümüzde çok geçerli ve popüler bir bölüm değil, ama kişisel gelişiminize kattıklarını asla yadsıyamazsınız. Üniversiteyi herkes iş hayatına açılan bir kapı olarak değerlendiriyor, bu yüzden seçilen alanlar belli; işletme,iktisat, mühendislikler... Ama size iş kapılarını açıcak olan bu bölümlerde eğitim veren hocalarımız size sadece bilgi aktarıyorlarsa çok yazık!
    Bazılarının kalabalıktan ya da hocalarının onlara yüksekten bakmasından bir çift söz söyleyemezken ben, hocalarımla bire bir tartışma fırsatını bile bulabiliyordum. Okulumun bu yönü çok güzeldi. Hocalarımız ben dersimi anlatır çıkar giderim modunda değillerdi. Her alanda sizinle ilgileneye devam ediyorlardı. Yani bize verdikleri eğitimle sınırlı değildi.